Tatrzański Park Narodowy został utworzony w 1954r., a jego powierzchnia wynosi 21 164 ha. Lasy stanowią ok. 70% a zbiorowiska wysokogórskich hal i turni 27% powierzchni parku. W roku 1993 Tatrzański Park narodowy wraz z graniczącym parkiem słowackim (Tatransky Narodny Park) UNESCO uznało za rezerwat biosfery i międzynarodowy obszar o światowym znaczeniu. Bogaty świat roślin prezentuje ponad 1000 gat. wśród których 85 podlega ochronie gatunkowej. Osobliwością parku jest świstak i kozica, będąca pod ochroną od połowy XIX w. Żyją tu także niedźwiedzie brunatne, rysie, wikli, wydry; ptaki, w tym m. in. orzeł przedni, sokoły, głuszcze i jarząbki. Licznie występują sarny, jelenie i drobne gryzonie.

 

 

Kozica - długość ciała 110-130 cm, masa ciała do 50 kg. Ogólnym pokrojem ciała kozica jest podobna do kozy. Przód ciała ma szerszy, nogi silnie umięśnione, zaopatrzone w dośc szerokie racice, o wystających, twardych brzegach, które na stromyn stoku zaczepiają się o wystające kamienie oraz zapewniają przyczepnosc do skalnego podłoża. Rogi maja zarówno samce, jak i samice. Kozice są aktywne w ciągu dnia. Tworzą stadka, jedynie stare samce żyją samotnie. Młode przychodzą na świat w czerwcu, kiedy występuje obfitość świeżego pożywienia. Już po około 2 godzinach od urodzenia wstają, a na drugi dzień podążają za matką. Kozice nie zrzucają rogów przez całe życie i z biegiem lat stają sie coraz dłuższe. Po wielkości rogów można więc ocenić wiek zwierzęcia. Rogi samców są bardziej wygięte do tył niż samic.

 

Świstak - długość ciała 50-57 cm, ogona 13-16 cm, masa ciała 3,5-6 kg. Żyje na halach i nasłonecznionych stokach skąpo porośniętych roślinnością, w wysokich partiach gór (1700-2300 m n.p.m.)u nas jedynie w Tatrach. Ciało kępe, uszy krótkie, siekacze z przodu brązowożółte. Końcówka ogona czarna, obficie owłosiona. Futro geste; od popielatoszarego do czarnobrunatnego. Ma on znakomity wzrok. Gody odbywa wiosna. Molode przychodza na świat po 5-6 tygodniach ciązy. Noworodki (zwykle od 2 do 6 sztuk) są ślepe i nagie. Po 8 miesiącach usamodzielniaja się, lecz pozostają z rodzicami aż do następnej wiosny. Dojrzałość płciową osiagaja w wieku 2-4 lat. Przed zimą świstaki przygotowują sobie obszerne schronienia, często są one wydrażone na głębokośc 8-10 m. W komorze, w ktorej zgromadzone jest siano, cała kolonia zapada w sen zimowy, trwający od października do kwietnia. W czasie snu zwierzęta zwijają sie w ciasny kłębek, tak aby straty ciepła przez zewnętrzne powłoki ciała były jak najmniejsze.

 

Niedźwiedź Brunatny- dawniej występował w całej Europie; w Polsce żyje obecnie kilkadziesiąt osobników. Długość ciała samca 160-260 cm, samicy 120-200 cm. Masa ciała samca do 440 kg, samicy do 300 kg. Niedźwieź ma duże, masywne ciało z lekko wydłużoną głową. Szyja krótka i gruba. Ogon krótki, schowany w futrze. Podczas chodzenia stawia na podłożu całą stopę. Zazwyczaj porusza się wolno, lecz spłoszony potrafi bardzo szybko biegać galopem. Przed zimą przygotowuje sobie wśród wykrotów, w kotlinie lub grocie legowisko zwane gawrą. Spędza w nim okres od listopada do końca lutego. Zapada w sen, który jest jednak stosunkowo lekki i może być łatwo przerwany. W tym czasie przychodzą na świat młode. Są ślepe i nagie. Oczy otwierają po miesiącu. Pozostają z matką do następnego roku. W wieku 3-4 lat osiągają dojrzałość płciową. Na wolności żyją 30-40 lat, a w niewoli nawet do 50 lat.

 

Orzeł przedni- od połowy XIX w. był ptakiem lęgowym w całej Polsce. Obecnie 8-10 par występuje w Karpatach i na Mazurach. Osiąga długość ciała do 85 cm, a rozpiętość skrzydeł do 200 cm. Orzeł przedni to ptak barwy brunatnej, o nogach upierzonych aż do palców. Głowa i kark ze złotawym odcieniem. Lotki czarne, ogon ciemnoszary, paskowany. Jeśli gnieździ się w lasach, to gniazdo buduje w koronie wysokiego drzewa, jeśli w górach, to wysoko wśród skał. Na terenach stepowo-pustynnych można je spotkać w ruinach lub zaroślach nisko nad ziemią. W marcu-kwietniu samica składa 2 jaja, które wysiaduje przez 6 tygodni. Młode opuszczają gniazdo w wieku 3 miesięcy. Osobniki młode wędrują w poszukiwaniu pokarmu, można je spotkać w najróżniejszych środowiskach. Orły przednie odżywiają się średniej wielkości ptakami i ssakami, a także świeżą padliną

Powrót